De Amer Award werd in 2005 ingesteld door Tubinares, Stichting ten behoeve van eigenzinnige uitingen, voor mensen die zich voortdurend onderscheiden, maar zelden onderscheiden worden.
De prijs wordt jaarlijks toegekend aan een persoon die zich op bijzondere en eigenzinnige wijze verdienstelijk heeft gemaakt voor de Nederlandse cultuur met name in Eemland en omstreken.
De Amer Award bestaat uit een speciaal voor de gelegenheid vervaardigd kunstwerk en wordt op bijzondere gelegenheden uitgereikt door een vooraanstaand figuur uit het Nederlandse cultuurcircuit. Met de onderscheiding is geen geldbedrag gemoeid.
In 2006 reikte Cees Schrama zelf de Amer Award uit aan de legendarische saxofonist/producer Tony Vos.
In 2005 ontving de Baarnse pianist/organisator Stormvogel de onderscheiding uit handen van journalist/presentator Hans Mantel.
Uitreiking door Hans Dulfer - jazzmusicus,vriend en collega - aan Cees Schrama op 9 juni 2007 Festival de Muzen - Openluchttheater Cabrio Soest.

De Amer Award 2007 is een een bronzen kunstwerk vervaardigd en beschikbaar gesteld door Ali van den Berg, Kunststichting Hazart Soest.

De Amer Award 2007 is toegekend aan pianist, producer en presentator Cees Schrama vanwege zijn grote verdiensten voor de Nederlandse muziek, in het bijzonder de jazz. De jury roemt de Baarnse ‘Jazzgoeroe’ - bekend van onder meer Tros Sesjun en North Sea Jazz Festival - om zijn onuitputtelijke inzet voor de totstandkoming van een professioneel jazzklimaat in Nederland, alsmede voor zijn baanbrekende initiatieven en producties via de diverse media ten behoeve van promotie van de jazzmuziek bij het grote publiek. Tevens roemt de jury Schrama’s neus voor jong talent, waarmee hij een blijvende impuls heeft gegeven aan de jazz en geïmproviseerde muziek in Nederland.

De Amer Award 2007 werd aan Schrama uitgereikt door vriend en collega
Hans Dulfer, tijdens de tweede editie van Festival de Muzen, zaterdag 9
juni in Openluchttheater Cabrio Soest. (zie filmpje


Cees Schrama (Den Haag, *1936) brak in de jaren ’60 door als toetsenist en bandleider met Casey & the Pressure Group. In de zeventiger jaren ontwikkelde hij zich tevens als producer en presentator tot een van de actiefste mensen in de Nederlandse muziek. Schrama was nauw betrokken bij het North Sea Jazz Festival, aanvankelijk als lid van het stichtingsbestuur, later als lid van de programmacommissie èn als presentator van de concerten in de grote zaal, functies die hij tot op de dag van vandaag nog vervult. In 1973 begon hij met Dick de Winter het succesvolle live jazzprogramma Tros Sesjun, dat tot in 2003 zou blijven bestaan. Sindsdien vervult hij tal van bestuurlijke functies bij o.a. BUMA, STEMRA, Jazz op Zes, JazzNL en is hij betrokken bij tal van succesvolle producties voor Verve (Universal).
In 2005 werd Schrama geridderd in de Orde van Oranje Nassau. Daarna heeft hij zich op aandringen van uitgever Aernoud Oosterholt (Tirion) en co-writer Lodewijk Bouwens gewijd aan het schrijven van zijn autobiografie ‘It don’t mean a thing – Leven met Jazz’ (Tirion), die gepresenteerd werd op 11 mei 2007 tijdens 'De Dag van de Nederlandse Jazz' te Amersfoort. Daarbij verscheen een artikel van de hand van Stormvogel, als pdf te downloaden van www.keistadjazz.nl